2016-12-23 piątek    DZIEŃ 5 – Upaść na twarz i oddać pokłon
kategoria: kalendarz formacji


Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie! Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią! Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył, ponieważ Ja Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym Wj 20, 3-5

Pan ukazał się Abrahamowi pod dębami Mamre, gdy ten siedział u wejścia do namiotu w najgorętszej porze dnia. Abraham spojrzawszy dostrzegł trzech ludzi naprzeciw siebie. Ujrzawszy ich podążył od wejścia do namiotu na ich spotkanie. A oddawszy im pokłon do ziemi, rzekł: «O Panie, jeśli darzysz mnie życzliwością, racz nie omijać Twego sługi! Przyniosę trochę wody, wy zaś raczcie obmyć sobie nogi, a potem odpocznijcie pod drzewami. Rdz 18, 1-4

[Piotr] więc zaprosił ich do wnętrza i ugościł. A następnego dnia wyruszył razem z nimi w towarzystwie niektórych braci z Jafy. Nazajutrz wszedł do Cezarei. Korneliusz oczekiwał ich, zwoławszy swych krewnych i najbliższych przyjaciół. A kiedy Piotr wchodził, Korneliusz wyszedł mu na spotkanie, padł mu do nóg i oddał mu pokłon. Piotr podniósł go ze słowami: «Wstań, ja też jestem człowiekiem». Rozmawiając z nim, wszedł i zastał licznie zgromadzonych. Dz 10, 23-27

Upaść na twarz i oddać pokłon to czynność wyrażająca szacunek, ale należy się tylko komuś panującemu nad osobą czyniącą ten gest. Chrześcijanie pierwszych wieków oddawali życie bo nie chcieli kłaniać się ludziom czy władcom świeckich. Nogi zginali i oddawali pokłon tylko i wyłącznie Bogu.

Komu ja dziś oddaję pokłon? Czy jest to znak zarezerwowany dla Boga? Czy klękając przyjmuję panowanie Boga, ale czy później wprowadzam je w życie? Czy uklęknę przez dzieckiem leżącym w żłóbku, uznają Jego panowanie nad całym moim życiem?

Piąty dar to przyjęcie panowania nowonarodzonego Jezusa


Opublikowano: 2016-12-18 12:58

Lista | Przełącz widok